MAKYAJ VE OJE

Geçenlerde "Slumdog Millionaire" filminin küçük yıldızı Azharuddin Ismail'in babası tarafından yediği dayağı okumuştuk. Babasının isteği üzerine gazetecilere poz vermek istemeyen ve bunu da yorulduğu için yapamayan Ismail, reddedilen babası tarafından tüm gazetecilerin önünde temiz(!) bir dayak yemişti. Son derece dramatik bir olaydı nitekim.

Resimler basına yansıyınca babamız "Bir an kendimi kaybettim. Oğlumu çok seviyorum. Herkesten özür dilerim" şeklinde bir açıklamada bulundu. Oldu, bitti mi yani herşey? Evine gelmiş, sevgiyle karşılanması gereken bir çocuğa, herşeyden önce insanın kendi evladına okadar insanın içinde dayak atması nasıl bir davranıştır, göz ardı edilebilir mi? Kişi kendi davranışının bilincinde olsa böyle bir hareketi yapmaz, yani baba sıfatındaki kişinin kendini düşündüğü yok zaten ama ebeveyn olmak herşeyden ve herkesten önce evladını düşünmek demektir. Bir gazetenin konuyla ilgisi yazısına "Baba Oscar dinlemez, döver" başlığı atılmıştı. Belki bazı çevreler olayı trajikomik açıdan ele alıyor ama söz konusu olan bir çocuk ve çocuğa dayakla eğitim, terbiye yada bu baba ne yapmaya çalışıyorsa işte ondan, verilmez! Anlaşılıyor ki dayak cennetten çıkmadır bilinciyle insanları şiddete yönelten tek toplum biz değilmişiz demek ki... Ismail artık 8 oscar ödülü almış bir filmde oynamış olmanın başarısıyla değil, babasından yediği dayakla akıllarımızda yer edecek. İnsanların geleceğiyle oynamak kimsenin hakkı değildir, bu bir baba bile olsa...